Lieve Marieke,

Eindelijk, eindelijk, eindelijk weer eens een teken van leven hier op Mevrouw Augurk. Onvoorstelbaar hoe onze mooie site is toegetakeld! Waar is ons leuke augurkenvrouwtje gebleven? Het groen? Waarom kan ik geen header uploaden?

Allemaal vragen en weinig antwoorden vrees ik.

Welnu. Er is een hoop veranderd de afgelopen tijd. Jij was zwanger, maar hebt inmiddels een prachtige zoon op de wereld gezet. Ik was niet zwanger, maar… ja, nu is het zover. En het is waar. Bij een tweede vliegt de tijd. Ik ben al ruim 18 weken en dat het zó snel zou gaan, had ik nooit gedacht.

De eerste drie maanden was ik misselijk. Niet overgeven, maar wel de hele dag door misselijk. Geen trek, wel honger. Dat soort grappen. Dus ik heb me staande gehouden door sappige, zoetzure appels te eten (Breaburn en Jazz), door gember te eten (dat maakte het alleen maar erger) door de gewone thee in te ruilen voor groene thee (overdag althans), door Napoleonzuurtjes te eten en veel Evergreens met chocolade te verorberen!

Zo ben ik dus plots 18 weken en 2 kilo verder. Best bijzonder want de vorige keer was ik de eerste maanden alleen maar afgevallen.

Veel dingen zijn hetzelfde en veel dingen zijn anders. Tijdens mijn eerste zwangerschap was ik verslaafd aan pasta. Pasta-pesto, pasta met kaas, pasta met rode saus, met spinazie, het maakte me niet uit. Ik was dol op aardbeien-roomijs en had een bevroren-vruchten-met-yoghurt-fetish. Maar bij het woord vis had ik spontaan geen trek meer in eten.

Hoe anders is het nu! Pasta? Alleen als het moet. Aardbeienijs? Ga weg. Zo’n vruchtenshake? Hm. Maar gebakken sliptongetjes hebben we al drie keer gegeten en ook vispakketjes met kabeljauw! Mmm! Lekker! Gelukkig is Elin daar ook dol op.

Wat aten we vanavond:

Aardappelpuree met rode kool en een bal gehakt. Bloemkoolsoep vooraf. Elin at alleen de soep. Ze slurpte hem tevreden naar binnen en stopte steeds even voor de opmerking “heet” of “lekker!”.  Grappig, want bloemkool weigert ze steevast te eten. Met courgette hetzelfde verhaal – ze is dol op courgettesoep, maar courgettes blieft ze niet.

He, en zoals het bij een echte zwangere hoort – ik kap er nu mee en ga vroeg naar bed. Ik heb het koud en wil mijn warme nestje in!

Welterusten!

Liefs, Minke

Hoi Marieke,

Waar het aanligt, weet ik niet. Vandaag had ik een goede ingeving. Ik moest even naar de stad en ik dacht, laat ik eens met de fiets gaan! Zo gezegd, zo gedaan. Mijn jengelende dochter een jas aangedaan, naar de tuin gedirigeerd, luier, doekjes en buggy gepakt, deur op slot. Deur weer open, buggy mee naar buiten. Deur op slot. Schuur open, "Nee, Elin, het konijnenhok mag NIET open!", fiets eruit, knuffelbeest (Poes) van Elin snel even in de schuur gelegd.

Schuur dicht, kind in het fietsstoeltje zetten. Buggy op de buggydrager plaatsen. Verkeerd gedaan, dus opnieuw. Zorgen dat de fiets niet met kind en al omplettert. Buggy vastsnoeren, op hoop van zegen… HO!! Buggy voor de derde keer gemonteerd, eindelijk goed. "Poesje-mau, poesje, poesje mee." "Nee Elin, we nemen Poesje niet mee." "Poesje mee." "Nee, Poesje blijft thuis."Poort openen "Open! Open!" Fiets eruit… oeps, met de buggy langs de muur. Poort dicht, op slot. 

Hoe doen al die andere vrouwen dat? Krijgen die het net zo warm als ik? Ik ben inmiddels zo moe dat ik niet eens meer puf heb om over eten te schrijven. (En dan heb ik het niet eens over de terugweg gehad!)

Liefs, Minke

Hoi Marieke,

nou, daar ben ik dan eindelijk ook weer eens. De Paasdagen zijn weer achter de rug, maar we hebben nog een hoop feestdagen voor de boeg. Leuk, zeker als het zo'n mooi weer is!

Met Pasen hebben we heerlijk gegeten. Nog afgezien van het ontbijt met ei, croissantjes, broodjes, sinaasappelsap, thee en beschuitjes dan hè.

Mijn moeder kwam vlak voor Pasen langs met een diepgevroren stuk lamsvlees. Dat had ze nog liggen en aangezien ze de vriezer wilde ontdooien, mochten wij het vlees hebben! De kruiden die erop zaten heb ik eraf gewassen, want ik vind zo'n marinade meestal niet zo lekker. Vervolgens heb ik het vlees aangebraden en er een scheut rode wijn en wat water bij gedaan. Lekker laten pruttelen.

Ondertussen maakte ik 'asparragos con dos salsas'. Dat is het enige gerecht waarbij asperges uit een pot zijn geoorloofd. Het is vrij simpel: je maakt eerst een sausje van rode en gele paprika. De hebt voor twee personen van beide paprika's een klein stuk nodig (ongeveer 1/8 tot 1/4) en je snijdt deze in heel kleine stukjes. Dan snipper je een sjalotje en je doet alles in een kommetje. Aanmaken met rode wijnazijn, olie, peper en zout en even laten intrekken. Stap 2: je legt zo'n 6 asperges uit pot op een bordje (ja, vers mag ook hoor, maar dat is zo'n gedoe voor een voorgerechtje). Aan de ene kant doe je een dot mayonaise (wel goede mayo nemen, geen fritessaus) en aan de andere kant het andere sausje. Als je nog wat vocht van het paprika-sausje over hebt, doe je dat over de asperges.

Ik weet het, ik weet het, dat met die paprika's is niet echt een saus. Maar in Spanje noemen ze het nu eenmaal zo, en ik at het altijd bij El patio chico in Salamanca. Daarna nam ik standaard de Solomillo  en als toetje meestal ijs en ten slotte koffie. Karafje wijn erbij en je was doorgaans klaar voor 15 euro. Maar goed, ik dwaal af.

Bij het lamsvlees aten we aardappeltoefjes uit de oven en snijbonen. Ook had ik wat komkommer in 't zuur gemaakt. Bij het lamsvlees had ik nog muntsaus, erg lekker. (Wat erg, nu denkt iedereen dat ik muntsaus heb staan maken. Ik hoor de trotse reacties al. Sorry mensen, de muntsaus kwam uit een potje). Lekker wijntje erbij en als toetje hadden we sorbetijs. We zaten zo vol dat we geen plek meer hadden voor chocolade-eitjes.

De volgende dag marineerde ik het overgebleven lamsvlees zodat we het bij een rijsttafel konden eten. Ik maakte ook nog varkensvlees met bieslook, ui en tomaat (oeps, sorry) naar een recept van Beb Vuyk. Verder: witte rijst erbij, een enorme bak roedjak, sambalboontjes, pindasaus, kroepoek en banaan. Je begrijpt dat we ons aardig vol hebben zitten eten.

De koelkast ligt hier desondanks nog aardig vol. De buren zouden gisteren komen borrelen, maar de buuf kwam alleen. Dus mocht je vanavond trek hebben, ik heb nog het volgende: een tapenade-trio, een bak olijven, een geitenkaasje met honing, roomkaas. Qua drank: een fles rode wijn, een fles witte wijn, vijf flesjes Lentebock, een fles cola, spa rood en een pak vruchtensap. Ik vermoed dat je wel langs gaat komen nu je dit leest!

Groetjes en tot vanavond

Minke

Hoi Minke,
Eindelijk kan ik weer inloggen! Wat een frustratie: ik kon wel onze blog lezen, maar niet inloggen om zelf iets te schrijven!

Pitloos
Attent van je dat je voor mij een saai pitloos gerechtje wil maken, zonder tomaat. Ik heb van het weekend wel iets gemaakt met tomaat. En het zelfs opgegeten. 's Avonds werd ik een beetje misselijk, maar een maagpepermunt deed gelukkig wonderen. Ik kan het dus wel eten, maar ik krijg nog steeds kippenvel van het idee.
Vandaag aten wij: bloemkool met gesmolten boter, broodkruim en gekookt ei uit de oven, aardappelpuree en een suf varkensfiletje. Een lekker flauwe hap, niet? Het was wel heel lekker in ieder geval. De eitjes komen 'uit eigen kip', dus die waren natuurlijk extra lekker. Onze drie kakelende kipjes doen zo hun best, elke dag krijgen we drie kakelverse eitjes van ze!

Azijn
Maar goed. Azijn dus. Want zo heet dit blogbericht. De afgelopen weken heb ik zo'n zin in gerechten met azijn! Niet dat ik de hele dag aan azijn denk, dat zou een beetje raar zijn. Maar als ik in mijn vele kookboeken en -tijdschriften blader en ik zie 'bla bla bla met balsamico' of 'bla bla bla in rode wijnazijn', dan heeft het direct mijn aandacht.

Zo maakte ik vorige week een gerechtje met onderstaande sausje. Ik vond het zelf bijzonder geslaagd, maar mijn man vond het – hij zei het met beleid, heel voorzichtig, want hij heeft immers te maken met een zwangere vrouw – "minder lekker". Ik denk dat hij me subtiel probeerde te zeggen dat hij het smerig en niet te vreten vond. Ik vond het in elk geval erg lekker.

Zoetzuur balsamico-sausje met uitjes – een beetje vreemd maar wel lekker
Bak 8 in parten gesneden sjalotten eerst even kort aan in wat boter en zet apart. Smelt vervolgens een klontje boter in de  pan en los hierin op middelhoog vuur 75 gram gewone suiker op. Goed blijven roeren tot de suiker gaat karameliseren. De suiker wordt dan eerst een beetje klonterig, maar zodra het er echt uit gaat zien als een stroperige massa waarvan je denkt: "ja, dit is precies de kleur van karamels", is het goed. Dan doe je er 150ml heet water en vervolgens 100 ml balsamico azijn doorheen. Blijf goed roeren tot de karamel helemaal is opgelost. Laat nog een paar minuten op hoog vuur doorkoken zodat het vocht er een beetje uitdampt. Doe de gebakken sjalotten erdoorheen en laat nog 10 minuten op laag vuur pruttelen.

Serveer het sausje in plaats van jus bij een varkensfiletlapje of gehaktballen en gekookte aardappelen  of bijvoorbeeld bij penenstamp.
Groetjes,
Marieke

Oooooh, nu bedenk ik me pas dat jij helemaal geen tomaat kunt zien! Nu ja, dit recept wordt toch wel heel vaak met tomaat gemaakt.

Mijn suggestie: laat de tomatenpuree weg. Oh, damn, je wilde geloof ik ook geen sambal toch? 

Laat maar. Dit maak ik wel voor je als je bevallen bent. Ontzwangerd. Hormoonvrij.

Liefs, Minke

Ha Marieke,

Hoewel ik vanmiddag in de supermarkt geen enkel goed idee had voor het avondeten, is het toch erg goed gelukt! Omdat ik een fotoshoot had, was Elin bij mijn ouders en na de fotosessie gingen drie generaties vrouwen gezamenlijk naar de supermarkt. Ik kocht een duopak krieltjes en een pakje haricots-verts en mijn moeder had nog een varkenshaasje in de vriezer. 

Tja, wat ga je daar nu mee doen? Gewoon gebakken aardappelen met boontjes en een stukkie vlees? Nou, in mijn vorige verhaal heb je al kunnen lezen dat ik 'saai' gegeten heb en gisteren besloot ik lekker makkelijk tot diepvriespizza's. Elin vond het verrukkelijk (en wij ook.)

Maar goed, zaterdag is meestal wel onze uitgebreidere kookdag – dat betekent dat Elin eerst eet. Daarna doet een van ons haar in bad+bed terwijl de ander zich uitleeft in de keuken.

Ik had eerder al bedacht dat ik de varkenshaas wilde marineren en ik heb in een Spaans kookboek een prima marinade voor pinchos morunos, "Moorse kebab". Prima voor kip of varkensvlees! Zo gezegd zo gedaan – de varkenshaas ging in plakjes in de marinade en ik dacht na over de aardappeltjes. Ik besloot om voor patatas bravas te gaan: moedige aardappeltjes. Het zijn niet zo zeer de aardappelen die moedig zijn, maar eerder degenen die ze verorberen. Er zijn talloze recepten voor (en iets te vaak krijg je gefrituurde aardappelblokjes met cocktailsaus).

Ik maakte ze als volgt: ik bakte de (voorgekookte) krieltjes even aan in olijfolie. Daarna deed ik er een halve gesnipperde ui en een geperste teen knoflook bij. Nog even bakken, en toen ongeveer twee eetlepels tomatenpuree erbij, plus een halve eetlepel sambal. Een beetje zout erbij en een flinke scheut sherry (witte wijn mag ook) en laten sudderen tot de aardappeltjes gaar zijn. Ze waren goed pittig, kan ik je vertellen!

Met de haricots-verts deed ik niets bijzonders – eigenlijk pasten ze er niet heel goed bij, maar ach –  die kookte ik tot ze nét gaar waren. Niks zo vies als slappe, doorgekookte bonen, nee, die moeten nog enigszins frisgroen en knapperig zijn. Glaasje wijn erbij – mijn lieve moeder had een flesje wijn in de tas met boodschappen gestopt!

Dus we hebben heerlijk genoten van een diner-voor-twee en eens goed bijgekletst. Zalig! Volgende week zaterdag doen we het weer zo. Maar dan met een ander gerecht!

Liefs, Minke

PS En Elin? Die genoot volop van een flinke portie rode kool en twee gehaktballetjes. De aardappel liet ze zoals gebruikelijk links liggen.

Lieve Marieke,

Hoewel ik best zin heb om te schrijven, heb ik weinig inspiratie. Franc heeft avonddienst en dat betekent dat ik iedere avond samen met Elin eet en verder hoef ik met niemand rekening te houden. Maar ja, om nu apart voor je kind te koken en apart voor jezelf, nou, dan zadel je jezelf wel op met een hoop afwas en een hoop gedoe. Dus ik houd het dan het liefst érg makkelijk.

Gisteren aten we gekookte aardappels met spinazie en een hard gekookt ei. Elin is snip-snot-stikverkouden en voelde zich toch al niet zo lekker, dus die at alleen maar spinazie. De plakjes ei legde ze met een vies gezicht naast haar bord en de aardappels raakte ze niet aan. Vanavond eten we pasta met rode saus (ik zal het woord tomaat niet noemen) of rijst met kip en ananas. 

Saai hè? Ik zal maar zeggen: leuker kan ik het niet maken, wel makkelijker!

Groetjes, Minke

Hoi Minke,
Sorry dat ik je enige 1-aprilgrap vernacheld heb. Twee zielen, één gedachte!

Wat een heerlijk weertje was het gisteren. Het was echt weer om heerlijk in de tuin te lummelen. We hadden zelfs gerust kunnen barbecueën, maar ik had vrijdag op de markt al allerlei lekkere dingen gehaald, die op moesten. Het is eigenlijk een beetje een sport van ons om zodra de eerste warme aprildag zich aandient de barbecue aan te steken. En elk jaar zeggen we dan tegen elkaar: Ongelooflijk, het is … april en we zitten al buiten te barbecueën! We hebben wél, toen we gisteren middag een paar zakken speelzand voor Mathildes zandbak gingen halen, bij de Boerenbond de laatste 10-literzak houtskool meegenomen. Er stond er nog maar één, wat deed vermoeden dat er veel mensen gisteren de eerste kooltje van het seizoen hebben laten gloeien. Maar goed. Ik had dus allerlei andere dingen op het menu staan.

Eerst heb ik twee niet meer zo verse pistoletjes van vrijdag heerlijk opgepimpt met wat zelfgemaakte knoflookboter. (Oud stokbrood of pistoletjes een beetje vochtig maken, om de 1.5 cm een inkeping snijden, dun plakje kruidenboter ertussen, in een kuipje leggen van aluminiumfolie en een paar minuten in de oven op 180 graden.)

Daarna had ik artisjokken (Zie recept: http://mevrouwaugurk.web-log.nl/blog/artisjok ), gevolgd door een lauwwarmesalade van krieltjes, sla en gerookte makreel. Misschien denken er nu meelezers: “Je mag toch geen gerookte vis als je zwanger bent?” Ja hoor, dat mag wel. Het wordt afgeraden om vacuümverpakte vis te eten. Gerookte vis van de visboer is vers, en mag je dus gewoon eten.

Vanavond hebben we alweer zo’n snoepmenu. Ik maak een soepje van zoete aardappel en wortel en bak een knoflookbroodje. Ik heb nog een paar lekkere kaasjes in de koelkast liggen en Griekse dolmadakia. (Deze laatste komen trouwens gewoon uit een blikje, niet zelfgemaakt. Moet ik trouwens ook nog eens doen. Vers zijn ze zoveel lekkerder!)
Liefs,
Marieke

Hoi Marieke,

Mijn enig bedachte 1 aprilgrap is mislukt. Vandaag leek me de uitgelezen dag om hier te schrijven over kikkerbilletjes en te doen alsof ik die zou gaan klaarmaken. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt, by the way, want ik vind het maar een raar idee om een kikker op te eten. Ik bedoel, als je op vakantie bent in Frankrijk, ga je toch ook geen hagedissen van de muur plukken om ze op de barbecue te leggen?

Maar het is 1 april, en wie kent het rijmpje nou niet: 1 april, kikker in je bil! 

Toen las ik dat kikkerbilletjes nogal omstreden zijn. Bij de kikker worden levend de poten uitgetrokken! Ze zeggen dat het vlees zo lekkerder blijft. Ja, zo ken ik er nog meer. Als je bij een gans een trechter in zijn bek duwt en hem volpropt met eten, dan begeeft de lever het op den duur. Lekker joh. Of kreeft; die sterft in kokendheet water. Jummie…?

Van kikkerbiletjes krijg ik al kippenvel maar van het verhaal dat de poten levend worden uitgetrokken, word ik misselijk. Wij eten dus geen kikkerbillen. Doe maar even iets vegetarisch a.u.b.

Groetjes, Minke

Brief aan alle lezers van de ze blog,
Vanavond eten we kikkerbilletje. Haha, nee hoor. Dat is een 1-aprilgrapje. Ik heb ze nog nooit op, jij? Ik vind het idee altijd zo zielig. Al schijnen ze best lekker te zijn en gewoon naar kip te smaken. Maar als ik kip wil eten, eet ik liever echt een stukje kip.

Over kippen gesproken. Wist je dat een klein, schattig geel en donzig kuikentje in slechts 40 dagen opgepompt wordt naar een ruim twee kilo zware vleesklomp, die door de poten zakt van haar eigen gewicht? En dat er in 2009 458 miljoen kuikens zijn geslacht? Dat waren er 1,3 miljoen per dag. Dit is helaas geen 1 april grap.

En wist je dat in Nederland een vrouwtjesvarken zodra ze zwanger kan worden, in haar korte leventje circa zes keer kunstmatig bevrucht wordt, terwijl ze al haar zwangerschappen uit moet zitten in een hokje van stalen buizen waar ze precies één stap vooruit en één stap achteruit kan zetten? En dat ze in haar leventje ongeveer 80 biggen werpt die ze eigenlijk nooit te zien krijgt, omdat ze na een paar weken al bij haar weg worden gehaald? Na drie jaar wordt de moeder geslacht. Ook dit is helaas geen 1-april grap.

Ik roep bij deze iedereen op om te stoppen met het kopen van kilo-knallers en elk geval één dag in de week een vegetarisch dagje in te lassen. Voor het geld dat je hiermee uitspaart kun je bijvoorbeeld een maandelijkse donatie doen aan stichting Wakker Dier, die zich inzet tegen dierenleed en alle dieren een dierwaardig bestaan gunt. Vlees eten is natuurlijk prima, maar dat sommige merken kattenvoer per kilo duurder zijn dan een stuk kipfilet is natuurlijk echt absurd.
Ga naar de site van Wakker Dier en help mee.
Liefs,
Marieke